Σάββατο, 17 Οκτωβρίου 2009

φασμα


μερικες φορες ο κοσμος αμαζητα ενα οραμα χαμενο η σιμερινη κιβερνηση κατη προσπαθη να πλαση ...........θα διξη εκτος και θιμιθι το βαθη κουμουνηστηκο κρατος που ηδρισε το ιδιο ..................κομα παλεοτερα

3 σχόλια:

η ψαχασθενής είπε...

θα δειξει φιλε μου...\καλημεραααα

MOLEMOU είπε...

MPA OLH TOUS TO IDIO EINAI ,ME MAS PEZOUNE ,KALHMERA KAI KALOS SE BREIKA

pigkouinos είπε...

Ο βιολιστής

Περιπλανιέται στην πόλη και στέκετε σε ένα ετοιμόρροπο κτίριο το κοιτά σαν κατή που δεν είχε ξαναδεί .Μια εικόνα περίεργη στην μάτια του αλλά κάποτε αυτό το κτήριο είχε ζωή κινήσει μουσική τη περίεργο συναίσθημα που κιλά στο αίμα του .
Ανοίγει την θήκη και βγάζει έξω το βιολί του ..........θα παίξει για αυτούς που έζησαν σε ένα σπίτι που σήμερα είναι ειπώ κατάρρευση .

Συντρίμμια πάλι σαν μια εικόνα
Θολή ξεθωριασμένοι πια που έρχεται
Από τα παλιά ξεχασμένη σαν πολλά στην ζωή
Που κιλά και δεν σταματά μονάχα αφήνει χαλάσματα
Σορό τώρα πια και η εικόνα αλλάζει
Χάνετε η χαρά μένη μονάχα ένα χάλασμα
Που το σέρνει η μοναξιά που ποτίζει
Μούχλα κομμάτια μας περασμένα παλιά
Στην ζωή μας τώρα πια

Ο βιολιστής κοιτά τα χαλάσματα τα παλιά ................βάζει στην θήκη το βιολί και χάνετε μέσα στην νύχτια

Υποκλίνεται ένας αγράμματος .....?
Αλλά μοναχικός λύκος .................!
Τώρα πια