Σάββατο, 3 Οκτωβρίου 2009

Συνεσθηματα



Το γυμνό κορμί αναζητά την δικιά σου ηδονή


Ένα βροχερό βράδυ που όλα τα λούζει

Η μπόρα που αναζητεί την λύτρωση της ψυχής

Και ωμός και η διό τα δίνουμε όλα στην στιγμή

Σε ένα κρεβάτι με πόλη πάθος

Για τη κάθε στιγμή είναι μοναδική

Σαν την μπόρα που τρέχει και λούζει

Την γη την δικιά μας στιγμή

Σαν την γεννά το σπέρμα που φερνή ζωή

Και μετά κραυγές πόνο και ατελείωτη ηδονή

Που γεννά και φερνή μια άλλη ζωή ξεχωριστεί

Σαν την δικιά μας στίμη …………..



Σκύβω και φίλο τα γυμνά στήθη σου ακούω την ζωή να έχει ρυθμό και ακόμα σε ……….αγαπώ

Δεν υπάρχουν σχόλια: