Παρασκευή, 2 Οκτωβρίου 2009

ταξιδεύοντας στο σκοταδί





Ταξίδι




Ταξίδι είναι η μοναξιά σαν πέλαγος μεγάλο

Σαν τα βαθιά νερά που κρύβουν την αγάπη

Σα λίρα που πεζή και μιλά για μοναχικά

Ταξίδια γεμάτα όλο κύματα και αγρία φουρτούνα

Σαν της καρδιάς που πολεμά και χάνετε στα βάθη

Ένα καράβι που βουτά και χάνετε στο κιμά που ωμός πάλη

Πολεμά μέσα στην καταιγίδα για τη της αγάπης η καρδιά

Ημερεύει την καταιγίδα της δίνη ζάλη και όνειρα χεματη

Με αλμυρά





Ταξίδι είναι η μοναξιά μεγάλο σαν το κιμά

Που κυβερνά τα πέλαγα σαν της καρδιάς την μύρα

Και μετά έρχεται ένα κιμά και σε στέλνει

Σε βαθιά θολά νερά σαν την ζωή που φερνή

Και παίρνει αιώνια χαρά και δυστυχία στον τα σκοτεινά

Βαθιά νερά τα ανεξερεύνητα τώρα πια και μετά

Κενό σαν το σύμπαν που μας κυβερνά σαν ένα δάκρυ

Που κιλά σε μια μάτια που μιλά για τη άραγε πια

Σαν την μοναξιά που μιλά σε καθένα μας ξεχωριστά





Στον Πέτρο που πέθανε ................σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα στα 36 τώρα πια ........υποκλίνεται ένας αγράμματος



ΝΙΚΟΣ...................zaxir35@yahoo.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια: