Τρίτη, 19 Ιανουαρίου 2010

Όνειρο Κάποτε ταξιδέψαμε μαζί και στην ποριά χαθήκαμε Σε αυτήν την ζωή σαν ένα ταξίδι χωρίς επιστροφή Σαν ένα δάκρυ που έφερε ζωή βγήκε ένα κλαράκι Από την γη σαν να περίμενε αυτήν την στιγμή Που η ποριά σταματά και μετά έρχεται μια περίεργη Σιωπηλή ποριά στην δικιά μου ζωή σαν το κλαρί Που πότισε ένα δάκρυ στην γη γιατί η μάτια χάθηκε Στην ποριά της ζωής σαν ένα δάκρυ που πότισε Την στέγνη γη και από το δάκρυ θα βγει λουλούδι Περίεργο ξεχωριστώ οπός ήταν η δικιά σου δικιά μου ποριά ζωής Όνειρο Και μετά ξυπνάς και βλέπεις την ποριά της δικιάς σου μοναξιάς σαν το αγρίμι στα βουνά εκεί που η καρδιά δακρύζει κρυφά Σαν ένα δάκρυ που φερνή πάλη ζωή ............αλλά όχι χαρά.....? Υποκλίνεται ένας μοναχικός pigkouinos ……………πια........?

Δεν υπάρχουν σχόλια: